Gdzie stosować wkręty samogwintujące

screwdriver-608315_1280Mimo podobnej nazwy, wkręty samogwintujące różnią się od wkrętów samowiercących. W celu zamontowania tych pierwszych, konieczne jest najpierw wywiercenie otworu (o średnicy nieco mniejszej od średnicy samego wkręta). Przechodząc przez łączone materiały, wyrobi on gwint, dzięki któremu będzie się dobrze trzymał. Natomiast te drugie (dzięki zdolności przewiercania) montuje się od razu – bez wcześniejszego przygotowywania otworu. Taka różnica pomiędzy tymi dwoma rodzajami łączników umożliwia zastosowanie ich w różnych warunkach. Dzięki wcześniejszemu wywierceniu otworów, wkręty samogwintujące można stosować do łączenia nawet grubszych materiałów, z którymi mogłyby sobie nie poradzić wkręty samowiercące.

Gdzie stosuje się wkręty samogwintujące? Znajdują one zastosowanie między innymi w czasie montażu sufitów podwieszanych. Używa się wtedy zarówno wkrętów przeznaczonych do metalu (aby połączyć haki podtrzymujące z profilami, profile przyścienne z głównymi, bądź też w razie konieczności przedłużyć stelaże), jak i łączników przystosowanych do złączenia płyt z profilami.

Wkręty samogwintujące stosuje się też w czasie montażu płyt gipsowo-włóknowych, wykorzystywanych w budynkach mieszkalnych, użyteczności publicznej i przemysłowych, do wykonania zabudowy poddaszy, piwnic, łazienek, wykonywania obudowy stropów i ścian lub podłóg i ścian działowych. Używa się ich bez względu na to, czy szkielet, do którego mocowane są płyty, jest drewniany czy stalowy.

Łączniki te można zastosować także w czasie montażu okien (na przykład do dodatkowego przykręcenia kotew albo do łączenia okien w zestawy).